Τι αλλάζει με 40 χρόνια ασφάλισης: Το «απότομο φρενάρισμα» στις συντάξεις

Τι αλλάζει με 40 χρόνια ασφάλισης: Το «απότομο φρενάρισμα» στις συντάξεις. Το ερώτημα που απασχολεί χιλιάδες ασφαλισμένους που έχουν συμπληρώσει πολλά χρόνια εργασίας είναι ένα: συμφέρει να παραμείνω στην αγορά εργασίας μετά τη συμπλήρωση 40 ετών ασφάλισης ή είναι προτιμότερο να υποβάλω αίτηση συνταξιοδότησης; Η απάντηση, σύμφωνα με τα ισχύοντα ποσοστά αναπλήρωσης, έχει σαφή χαρακτηριστικά και κρύβει εκπλήξεις.

Τι είναι το ποσοστό αναπλήρωσης

Το ποσοστό αναπλήρωσης είναι ο συντελεστής με τον οποίο πολλαπλασιάζονται οι συντάξιμες αποδοχές του ασφαλισμένου για να προκύψει το τελικό ποσό της ανταποδοτικής σύνταξης. Όσο υψηλότερο είναι το ποσοστό, τόσο μεγαλύτερη είναι η σύνταξη. Τα ποσοστά αυτά καθορίζονται σήμερα από τον Νόμο 4670/2020 (νόμος Βρούτση), ο οποίος διαφοροποίησε σημαντικά τον προηγούμενο συνταξιοδοτικό υπολογισμό του νόμου Κατρούγκαλου.

Η «χρυσή» δεκαετία: 30 έως 40 έτη ασφάλισης

Η μεγαλύτερη απόδοση των εισφορών καταγράφεται από τα 30 έως και τα 40 έτη ασφάλισης. Σε αυτό το διάστημα, η ετήσια αύξηση του ποσοστό αναπλήρωσης κινείται από 1,8% έως 2,55%. Ειδικότερα, από τα 36 έως τα 40 έτη, η προσαύξηση ανέρχεται σε 2,55% ετησίως.

Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι κάθε επιπλέον χρόνος εργασίας πριν από τη συμπλήρωση της 40ετίας μπορεί να προσθέσει σημαντικό ποσό στη σύνταξη. Για παράδειγμα, για συντάξιμες αποδοχές ύψους 1.000 ευρώ, η αύξηση στη 40ετία φτάνει τα 72 ευρώ σε σύγκριση με μικρότερο χρόνο ασφάλισης.

Ο πίνακας των ποσοστών αναπλήρωσης

Πηγή: Νόμος 4670/2020

Όπως προκύπτει από τον πίνακα, η μετάβαση από τα 39 στα 40 έτη αποφέρει αύξηση 2,55 ποσοστιαίων μονάδων (από 47,46% σε 50,01%).

Το «φρενάρισμα» μετά τα 40 έτη

Η εικόνα αλλάζει δραστικά μετά τη συμπλήρωση των 40 ετών ασφάλισης. Από εκεί και πέρα, ο ρυθμός αύξησης πέφτει στο 0,5% για κάθε επιπλέον έτος.

Έτσι:

• 41 έτη: 50,50% (αύξηση μόλις 0,49%)
• 42 έτη: 51,00% (αύξηση 0,50%)
• 45 έτη: 52,51%

Το απότομο αυτό φρενάρισμα έχει ως αποτέλεσμα οι εισφορές που καταβάλλονται μετά τα 40 έτη να έχουν σχεδόν μηδενική ανταποδοτικότητα. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται, το ασφαλιστικό σύστημα αντί να επιβραβεύει όσους εργάζονται για πολλά χρόνια, καταλήγει να τους «τιμωρεί».

Τι σημαίνει πρακτικά για τον ασφαλισμένο

Η διαφορά στην απόδοση είναι χαρακτηριστική:

• Πριν τα 40 έτη: κάθε επιπλέον έτος αποδίδει έως 2,55% αύξηση στο ποσοστό αναπλήρωσης
• Μετά τα 40 έτη: κάθε επιπλέον έτος αποδίδει μόλις 0,5% αύξηση

Με άλλα λόγια, η ανταμοιβή για έναν επιπλέον χρόνο εργασίας μετά την 40ετία είναι πέντε φορές μικρότερη από ό,τι πριν από αυτήν.

Το όριο ηλικίας των 62 ετών

Σημαντική παράμετρος που προσθέτει βάρος στο δίλημμα της παραμονής ή μη είναι το όριο ηλικίας των 62 ετών. Ακόμη και όσοι έχουν συμπληρώσει 45 χρόνια ασφάλισης, δεν μπορούν να συνταξιοδοτηθούν πριν από τη συμπλήρωση του 62ου έτους της ηλικίας τους. Αυτό σημαίνει ότι ακόμη κι αν κάποιος έχει «πιάσει» την 40ετία σε νεότερη ηλικία, υποχρεούται να παραμείνει στην εργασία του μέχρι τα 62, χωρίς να αποκομίζει σημαντικό συνταξιοδοτικό όφελος από τα επιπλέον έτη.

Συμπέρασμα: Συμφέρει η παραμονή μετά την 40ετία;

Όπως επισημαίνουν ειδικοί σε θέματα κοινωνικής ασφάλισης, όσοι έχουν συμπληρώσει 40 έτη ασφάλισης συμφέρει να αποχωρήσουν άμεσα, καθώς η παραμονή τους αποδίδει ελάχιστα στη σύνταξη.

Η στρέβλωση αυτή του συστήματος έχει ως αποτέλεσμα:

• Όσοι αποχωρούν με 40ετία να είναι οι μεγάλοι κερδισμένοι του ισχύοντος συστήματος
• Όσοι παραμένουν μετά τα 40 έτη να βλέπουν το οικονομικό όφελος να εξανεμίζεται

Το μήνυμα για τους ασφαλισμένους που πλησιάζουν την 40ετία είναι σαφές: η «χρυσή τομή» βρίσκεται στα 40 ακριβώς χρόνια ασφάλισης. Κάθε επιπλέον έτος μετά από αυτό το όριο αποφέρει ελάχιστη προσαύξηση στη σύνταξη, ενώ ταυτόχρονα «παγώνει» την πρόσβαση στο συνταξιοδοτικό δικαίωμα μέχρι τη συμπλήρωση του ορίου ηλικίας.

#Συντάξεις #ΠοσοστάΑναπλήρωσης #40ΈτηΑσφάλισης #ΝόμοςΒρούτση #Ασφαλιστικό #Συνταξιοδότηση #Εργασιακά #Οικονομία