Σώματα Ασφάλειας – Μαζική Κινητοποίηση για Δικαιώματα και Αξιοπρέπεια στην ΔΕΘ. Με αίσθημα αποφασιστικότητας και απαίτησης για σεβασμό, η Θεσσαλονίκη έγινε χθες το επίκεντρο μιας ιστορικής κινητοποίησης.
Στο πλαίσιο της έναρξης της 89ης Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης, πραγματοποιήθηκε με μαζική συμμετοχή η πορεία διαμαρτυρίας των Σωμάτων Ασφαλείας και των Ενόπλων Δυνάμεων.
Τόσο εν ενεργεία όσο και εν αποστρατεία, Αστυνομικοί, πυροσβέστες, λιμενικοί και στρατιωτικοί από κάθε γωνιά της χώρας συγκεντρώθηκαν ενωμένοι γύρω από το σύμβολο της πόλης, τον Λευκό Πύργο, για να στείλουν ένα ισχυρό, αδιαίρετο και επείγον μήνυμα προς την πολιτική ηγεσία.
Οι ένστολοι, οι άνθρωποι που βρίσκονται καθημερινά στην πρώτη γραμμή για την προστασία της δημόσιας ασφάλειας και της κοινωνίας, ανέδειξαν με συνθήματα και πανό τις βασικές τους απαιτήσεις.
Διεκδίκησαν αξιοπρεπείς αποδοχές που θα ανταποκρίνονται στα βαριά και επικίνδυνα καθήκοντά τους, τάσσοντας υπέρ της δημιουργίας ενός δίκαιου ενιαίου μισθολογίου που θα εξαλείψει τις ανισότητες.
Παράλληλα, επέμειναν στην ανάγκη για βελτίωση των συνθηκών εργασίας τους, οι οποίες συχνά εμποδίζουν την αποτελεσματική εκπλήρωση του έργου τους και θέτουν σε κίνδυνο την υγεία τους.
Το κεντρικό σύνθημα που αντηχούσε, «δεν ζητούν προνόμια αλλά δικαιώματα», αποτέλεσε τον πυρήνα του μηνύματός τους, υπογραμμίζοντας ότι η Πολιτεία οφείλει να πάψει να τους θεωρεί δεδομένους και να τους στηρίξει έμπρακτα και αμετακλήτως.
Οι φορείς αυτοί, ωστόσο, δεν αποτελούνταν μόνο από εν ενεργεία προσωπικό. Μια τεράστια συμβολή στη μαζικότητα της πορείας είχαν οι συνταξιούχοι – απόστρατοι αστυνομικοί, πυροσβέστες και λιμενικοί, οι οποίοι μετέβησαν από κάθε περιοχή της Ελλάδας για να δώσουν το δυναμικό τους παρόν.
Το αίσθημα που τους ένωνε ήταν η πικρία για μια ζωή σκληρά δουλειάς που κινδυνεύει να εξευτελιστεί από την αφόρητη οικονομική ένταση και τη φτωχοποίηση. Οι απαιτήσεις τους ήταν ξεκάθαρες και άμεσες, αφορούσαν στην προστασία της αξιοπρέπειάς τους.
Αρχικά, διεκδίκησαν πραγματική προστασία από το φαινόμενο της ακρίβειας, το οποίο καταβροχθίζει τις ήδη λιτές συντάξεις τους.
Ζήτησαν την επανάληψη της ενσωμάτωσης της Προσωπικής Διαφοράς, μία υπόσχεση που παραμένει εκκρεμής.
Απαίτησαν τη δημιουργία ενός δίκαιου φορολογικού συστήματος και την άμεση κατάργηση των κρατήσεων υπέρ της ΕΑΣ, τις οποίες χαρακτήρισαν άδικες και καταπιεστικές.
Μια από τις πιο σημαντικές απαιτήσεις τους αφορούσε την επιστροφή αναδρομικών ποσών και, κυρίως, την επαναφορά της 13ης και 14ης σύνταξης. Τόνισαν ότι τα βοηθητικά επιδόματα, που χαρακτηρίζουν ως «ψίχουλα», δεν μπορούν να αντικαταστήσουν τη μόνιμη και σταθερή αύξηση των συντάξεων που παρέχει η επιστροφή αυτών των επιδομάτων. Επίσης, επέμειναν στην καθιέρωση ισότιμων συντάξεων χηρείας, οι οποίες θα κληρονομούνται από τον επιζώντα σύζυγο εφ’ όρου ζωής στο 100%, θεωρώντας την τρέχουσα κατάσταση ως βαθιά άδικη.
Πέρα από τα οικονομικά, ζήτησαν πλήρη προσβασιμότητα στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια παροχή υγειονομικής περίθαλψης, ένα ζήτημα που αγγίζει άμεσα την ποιότητα και ακόμη και τη διάρκεια της ζωής τους.
Τέλος, απαίτησαν την ένταξή τους στο πρόγραμμα του Κοινωνικού Τουρισμού, υπογραμμίζοντας ότι το δικαίωμα στην ανάπαυση και στην ψυχαγωγία δεν πρέπει να τους στερείται λόγω της οικονομικής τους κατάστασης.
Με συνθήματα όπως «Η Αξιοπρέπεια και τα Δικαιώματα μας δεν είναι Διαπραγματεύσιμα», οι απόστρατοι έδειξαν ότι έχουν φτάσει στο όριο των δυνάμεών τους. Τόνισαν ότι οι συνεχείς περικοπές και η αδιαφορία του κράτους απειλούν άμεσα την υγεία τους και καταπατούν την αξιοπρέπεια που δικαιούνται μετά από μια ολόκληρη ζωή αφοσίωσης στο έργο τους.
Η χθεσινή κινητοποίηση αποτέλεσε ένα από τα πιο μαζικά και καθοριστικά συλλαλητήρια των τελευταίων ετών. Στα πλαίσια των εγκαινίων της 89ης ΔΕΘ, που συγκεντρώνει το βλέμμα ολόκληρης της χώρας, οι ένστολοι και οι απόστρατοι κατάφεραν να στείλουν ένα μήνυμα ενότητας, αποφασιστικότητας και αγωνίας απευθείας προς την κυβέρνηση.
Δείξανε ότι πίσω από τις στολές και τις συντάξεις υπάρχουν άνθρωποι που αγωνίζονται για τη διατήρηση της αξιοπρέπειάς τους και που απαιτούν τον σεβασμό που τους αξίζει.
Το κίνημα αυτό, πέρα από τις άμεσες απαιτήσεις, θύμισε στο κοινό το κρίσιμο ρόλο που διαδραματίζουν αυτοί οι άνθρωποι στην καθημερινότητα όλων και την ανάγκη να υποστηριχθούν ουσιαστικά, όχι μόνο με λόγους αλλά και με πράξεις.
